جاده‌هایی که جان می‌گیرند؛ ایلام چشم‌انتظار اتصال به ریل توسعه
جاده‌هایی که سال‌هاست با چهره‌ای خسته، پر از چاله و کم از ایمنی، هر روز پذیرای مردمی هستند که به جای قطار یا پرواز، هنوز به جاده پناه برده‌اند.
جاده‌هایی که خیلی وقت‌ها مقصدشان به جای سفر، دیدار دوستان و درمان به بیمارستان و گاه و بی گاه سردخانه ختم می‌شود.
استان ایلام، با مردمانی مرزدار، نجیب و مقاوم، همچنان در انتظار زیرساخت‌های است که حق طبیعی مردم این سرزمین است.
حق داشتن راهی ایمن، دسترسی عادلانه به حمل‌ونقل و بهره‌مندی از شبکه‌های مدرن ریلی و هوایی یکی از کمترین خواسته این مردم مرزدار که استانشان دروازه عتبات عالیات است و شاهراه کربلا.
*** آرزویی به نام راه‌آهن
طرح اتصال ایلام به شبکه سراسری راه‌آهن، سال‌هاست که بر زبان‌هاست و بر دیوارهای انتظار مردم نقش بسته است و شنیدن سوت قطار رویای کودکان این سرزمین شده است.
اما این پروژه حیاتی که می‌تواند بسیاری از مشکلات استان را کاهش دهد، هنوز به مرحله اجرا نرسیده است و در حد همان وعده ها باقی مانده است.
نبود مسیر ریلی، یکی از مهم‌ترین خلاهای زیرساختی استان ایلام محسوب می‌شود، خلایی که نه‌تنها روند توسعه صنعتی و تجاری را کند کرده، بلکه هزینه‌های اجتماعی، اقتصادی و انسانی فراوانی بر مردم تحمیل کرده است.
جاده‌های ارتباطی استان ایلام به‌ویژه در محورهای منتهی به کرمانشاه، مهران، دهلران، چرداول و ایوان، ملکشاهی، هلیلان دره شهر، سال‌هاست که با معضل خرابی، فرسودگی و نبود ایمنی کافی دست و پنجه نرم می‌کنند.
حجم بالای تردد، به‌ویژه در ایام اربعین، فرسودگی آسفالت و کم‌عرض بودن بسیاری از محورها، باعث شده که آمار تصادف‌های جاده‌ای در استان بالاتر از میانگین کشوری باشد.
این در حالی است که ایلام به واسطه قرار گرفتن در منطقه‌ای کوهستانی، بیش از دیگر استان‌ها به راه‌های استاندارد و ایمن نیاز دارد.
بی گمان گاه و بی گاه نارضایتی و شکایت مردمی از کمبود شدید ناوگان اتوبوسرانی بین‌شهری، یکی دیگر از چالش‌های جدی در ایلام است که در فضای مجازی منتشر می شود.
صندلی خالی برای سفر به تهران، مشهد یا حتی اهواز، گاه باید چند روز زودتر رزرو شود ، آن هم اگر اصلاً سفری در کار باشد، زیرا که ظرفیت هواپیما با آن کرایه نجومی همیشه تکمیل است و خودروهای سواری بیشتر دربستی عراقی سوار می کنند و اتوبوس هم نایاب.
در بسیاری از ایام سال، مردم به‌ویژه بیماران، مجبور به کرایه خودروهای شخصی با هزینه‌های بالا و خطرات بالا می‌شوند اما این ها دردهایی است که به چشم نمی آید و مردم ایلام به این همه مشکلات دست به گریبانند.
فرودگاه ایلام گرچه سال‌هاست در حال فعالیت است، اما تعداد محدود پروازها و مسیرهای غیرکافی باعث شده سفرهای هوایی از این استان همچنان دشوار و غیرقابل اتکا باقی بماند.
بسیاری از مسافران ناچارند به استانهای همجوار همچون کرمانشاه یا خوزستان بروند تا بتوانند از پروازهای کشور استفاده کنند؛ وضعیتی که هم زمان‌بر و هم پرهزینه است.
یکی از تلخ ترین زوایای ضعف زیرساختی ایلام، آنجا بیشتر نمایان می شود که مردم برای درمان بیماران سرطانی خود و بهره گیری از پرتو درمانی هر روز به کرمانشاه می روند و این درد مسئله سلامت مردم است.
بخش زیادی از بیماران دیگر، برای درمان‌های تخصصی ناچارند به شهرهایی چون تهران، کرمانشاه یا اصفهان سفر کنند، سفری که در نبود حمل‌ونقل ریلی و هوایی کافی، اغلب از مسیرهای جاده‌ای انجام می‌شود.
هر ماه، خانواده‌هایی در استان، عزیزانشان را نه در بیمارستان، بلکه در تصادف از دست می‌دهند؛ زیرا برای درمان به سفر رفتند و در میانه جاده، گرفتار مرگ شده اند.
مردم ایلام منتظرند برای نگاه ویژه دولت به زیرساخت هایشان زیرا راه‌ها نه فقط مسیر، بلکه زندگی‌اند تا آنها را به مقصد برساند و پایانی باشد بر آلام آنها.
در آستانه سفر رئیس‌جمهور به ایلام، مردم این استان بیش از هر وعده‌ای، چشم‌انتظار تصمیمی قاطع و عملیاتی برای حل بحران زیرساختی حمل‌ونقل هستند.
آنها راه‌آهن را نه فقط وسیله‌ای برای سفر، بلکه پلی می‌دانند میان انزوا و توسعه، آنها جاده‌های ایمن می‌خواهند نه جاده‌هایی که هر بار سفر، با دلهره و دعا آغاز شود.
آنها آسمان پرواز می‌خواهند، نه بلیط‌های کنسل‌شده و صندلی‌های همیشه‌پر.
ایلام، سزاوار توسعه‌ای شایسته است، توسعه‌ای که از دل ریل، جاده و آسمان عبور می‌کند.
#ایلام_دروازه_عتبات_سرزمین_فرصت‌ها
#روایت_وفاق
#سفر_رییس_جمهور_به_ایلام
بدون نظر! اولین نفر باشید